افيون اعتياد در كمين شهرمان
با سلام خدمت همشهريان عزيز سنقري و تمام كساني كه به فكر جوانان اين شهر و ديار هستند بنده حقير با اينكه محل سكونتم اينك در باقراباد قرچك ميباشد اما دوران كودكي و جواني خود را در سنقر تا سال سوم راهنمايي (دبستان مطهري شهرك شهدا-راهنمايي شهيدبهشتي)گذراندم و در آن سالها (بين65-74)به اين صورت جوانان دچار اعتياد به مواد مخدر نبودند و چون اينك هر بار كه به سنقر مييايم و دوستان و همكلاسيهاي سابقم را ميبنم كه به اين بلاي خانمانسوز گرفتار شده اند اعصابم به هم ميريزد و از اينكه كاري از دستم برنميايد براي تركشان بكنم شرمنده ميشوم اما برخود واجب دانستم در اين ضمينه اطلاع رساني كنم
خانمانسوز بودن اعتياد بر هيچ كس پوشيده نيست. هر از گاهي در تيتر روزنامه‌ها و نشريات و يا در صدا و سيما اخباري در خصوص دستگيري معتادان، مرگ عده‌اي بر اثر مصرف مواد مخدر، از هم پاشيده شدن زندگي، طلاق، بيكاري، بزهكاري و ... شنيده‌ايم كه همه آنها با وجود اعتياد مواد مخدر در جامعه شدت بيشتري مي‌يابد اما به اين موضوع كه چه اندازه مي‌خواهيم براي كاهش اعتياد با توجه به آمارهاي مختلف در جامعه اقدام كنيم كمتر پرداخته‌ايم جا دارد مسوولان به اين معضل اجتماعي نگاهي عميق و همه‌جانبه داشته باشند تا از گرفتار شدن بيش از پيش افراد جامعه در دام افيون اعتياد كاسته شود. پيش از هر مطلبي بد نيست بدانيد مواد مخدر به هر ماده‌اي گفته مي‌شود كه بر اساس مصرف آن ماده، نيازمان به آن افزايش يابد و قادر به تغيير اين نياز نباشيم كه اين روزها نوع مواد مصرفي و ميانگين سني معتادان تغييرات اساس يافته است
كراك در واقع كوكائين دستكاري شده است و جنبه اعتياد آوري آن بسيار زياد است و اثرات وحشنتاكي را براي فرد معتاد ايجاد مي كند كه اين اثرات شامل قدرت اعتياد آوري آن مي باشد كه يك بار مصرف آن فرد را گرفتار مي كند و اشاعه آن نابودي فرد را به دنبال دارد.
* تاريخچه مصرف كرك:
ابتدا كشيش‌ها كرك را مى‌سوزاندند چون اعتقاد داشتند اين كار باعث مى‌شود كه خدايان به وجد بيايند. همچنين كريستف كلمپ در چهارمين سفر خود مصرف اين گياه را توسط سرخپوستان آمريكايى ذكر كرده است.
كشورهاى بوليوي، كلمبيا، آمريكا، هندوستان، جزيره سيلان و مالزى مراكز رشد و نمو كوكا است.
اين ماده بوسيله پيپ هاي شيشه اي تدخين و دود آن استنشاق مي شود و در كمتر از چند دقيقه به مغز حمله كرده و نئشگي ايجاد مي كند و تاثيرات ناپايداري از خود بروز مي دهد.
اعتياد به كراك ،شيشه و كريستال بسيار شديدتر و سريع‌تر از اعتياد به ترياك، هرويين،موادمخدر ديگر و روانگردانها مي باشد و ترك آن بسيار مشكل‌تر است.
در هر جامعه‌اى پس از شيوع مواد اعتيادآور و مشاهده عوارض سوء آن، ميل به مصرف آن در افراد كم مى‌شود و در شرايط كنونى نيز هروئين به عنوان ماده مخدر خطرناك و خانمانسوز در جامعه جا افتاده است. بنابراين قاچاقچيان با تغيير رنگ، ظاهر و نام اين ماده مخدر سعى در ايجاد بازار فروش كرده‌اند. تا جايى كه با آزمايش بر روى حدود 30 نمونه از كراك‌هاى مصرفى با قيمت هر گرم 20 تا 50 هزار تومان مشخص شد اين مواد كراك واقعى نبوده، بلكه هروئين است. در حاليكه كراك واقعى نوعى از كوكائين است و قيمتى چندين برابر اين رقم را دارد و نام صحيح آن كرك (CRACK ) مي باشد،قيمت هر گرم آن حدود 120 تا 150 هزار تومان و قيمت هر كيلو از آن حدود 150 ميليون تومان است كه فعلا به صورت محدود در كشور هاي آمريكائي و توسط افراد مشهور و سرمايه داران بزرگ قابل مصرف مي باشد و در آسيا و كشور هاي ديگر به صورت محدود وجود دارد.
در اين بين نه تنها قاچاقچيان سنتي سعى در نابود كردن نوجوانان و جوانان دارند بلكه تبليغ موادمخدر صنعتى به سايت‌هاى اينترنتى نيز رسيده است و هم اكنون حدود 16 هزار سايت اينترنتى وابسته به عناصر نامشروع ، قاچاقچيان مدرن اين مواد هستند.
كركى كه هم اكنون در ايران مورد استفاده قرار مى‌گيرد و با نام كراك شناخته مي شود، واقعى نيست و در حقيقت نوعى هروئين غليظ شده(هروئين فشرده) است كه قيمت آن هم يك دهم قيمت
واقعى‌اش است و چهار تا شش ثانيه پس از مصرف اثراتش شروع مى‌شود. مصرف اين ماده از كمترين مقدار توسط فرد در طول يك ماه به ده برابر افزايش پيدا مى‌كند تا جايى كه فردى كه روزى يكبار مصرف مى‌كرده مجبور است هرچند ساعت يكبار اين كار را تكرار كند.
كراك برخلاف ديگر مواد مخدر بدون بو و مصرف آن بسيار ساده است. حتى اگر اين ماده در حضور اعضاى خانواده مصرف شود هيچ كس متوجه آن نخواهد شد.
* اثرات مخرب مصرف كراك :
اعتياد به كراك سبب از بين رفتن درد و خروج استرس و اضطراب از بدن فرد، احساس سرخوشى كاذب و ايجاد تحرك در فرد، بروز رفتارهاى خطرناك و حرف‌هاى بى‌ربط مي شود كه تمام اينها تنها 5 تا 7 دقيقه طول مى‌كشد.
تكرار مصرف اين ماده طى چند روز همراه با استفراغ، گيجي، بى‌تفاوتى اسپاسم عضله و مرگ ناگهانى در اثر ايست تنفسى است.
مهم‌ترين اثر بلند مدت مصرف كراك در فرد معتاد از بين رفتن اثرات ماده در عرض سه تا پنج ساعت مي باشد ،بنابراين فرد بايد حداقل هر چهار ساعت يكبار و حتى بمقدار كمتر مصرف را تكرار كند تا دچار مشكل نشود. همچنين از بين رفتن اشتها، كاهش وزن، يبوست، عفونت‌هايى همچون ايدز و هپاتيت، شكنندگى پوست، پيرى زودرس، افزايش فشار خون همراه با آزادسازى هيستامين كه خارش در فرد ايجاد مى‌كند، از آثار مصرف اين ماده در دراز مدت است، همچنين اثرات تخريبى مصرف موادى همچون شيشه، كريستال و كراك بين 110 تا 140 برابر ترياك و هروئين بر روى مغز و اعصاب مي باشد.
كراك شديدا فرد مصرف كننده را دچار خواب آلودگي يا به اصطلاح خودماني «چرت» ميكند . مصرف مداوم اين ماده مخدر در كوتاه مدت (مدت يكسال ) اثرات مخرب جبران ناپذيري در بدن فرد مصرف كننده اعم از عفونت اجزاي داخلي بدن ، پوسيدگي دندانها ، سرطان حنجره و ريه ، نابودي ريه و كبد ايجاد ميكند بطور كلي تمام اجزائيكه در تماس مستقيم با دود كراك هستند ذره ذره نابود شده و مي پوسند و در برخي موارد طبق گزارشهاي موجود افراد معتاد به كراك،ميزان عفونت بدن به قدري است كه اجزاي بدن از هم جدا ميشوند و گوشت زير پوست دچار عفوت شده و به اصطلاح كرم ميگذارد.
گفته مي‌شود كساني را كه در اثر مصرف كراك مي ميرند در هنگام دفن غسل نمي‌دهند چون در هنگام شستشو اجزاي بدن از هم جدا ميشوند همچنين بررسى‌ها نشان مى‌دهد مصرف چهار روز كراك باعث مى‌شود كه اثرات آن به مدت 7 سال در فرد باقى بماند و موجب اختلالات حركتي، افزايش هذيان گويى و تضعيف حس بينايى و لامسه شود.
متأسفانه شيوع مواد روانگردان و مخدر شيميايى در ميان جوانان و به خصوص نوجوانان به موضوعى بسيار خطرناك تبديل شده تا جايى كه هم اكنون 14 درصد مدارس كل كشور در معرض آلودگى به موادمخدر، سيگار و الكل قرار دارند و آخرين تحقيقات حاكى از تجربه حداقل يكبار مصرف سيگار 5/3 درصد، حداقل يكبار مصرف مواد مخدر 0/5درصد و تجربه حداقل يكبار مصرف الكل، 2/1 درصد دانش‌آموزان كشور است.
* كراك، قابل ترك مي باشد
روش ترك كراك براى اولين بار در سال 1800 در تايلند با كاهش مصرف به ترك تدريجى آغاز شد. سال 1964 با كشف متادون، روش‌هاى جايگزين با متادون شروع شد و امروزه براى مرحله سم‌زدايى پروتكل‌هاى درمانى متفاوتى وجود دارد.
سه درمان اصلى دارويي، سم‌زدايى فوق سريع URD كه درد و خماري ندارد و رفع علائم ترك، درمان رفتارى و شناختى و درمان‌هاى اجتماعى و خانوادگى مورد استفاده قرار مى‌گيرد.
* مواظب پول توجيبى فرزندانتان باشيد!
مواد مخدر و اعتياد به آن خطرناكترين پديده جامعه امروزي بحساب مي‌آيد كه جز تباهي، نابودي، بيماري، پشيماني و مرگ چيزي به دنبال نخواهد داشت.
نتيجه و عاقبت افرادي كه به مصرف مواد مخدر رو مي آورند بايد درس عبرتي براي افراد ديگر بخصوص جوانان باشد تا بخاطر شادي‌ها، خوشي‌ها و اثرات زودگذر و تحت تاثير دوستان ناباب هرگز حتي فكر مصرف آنها را نيز به خود راه ندهند.
معاشرت با دوستان ناباب، وجود معتاد در خانه، بيكاري، اختلافات خانوادگى و همچنين كنجكاوى از عوامل مصرف مواد مخدر در بين نوجوانان و جوانان ذكر مى‌شود به همين دليل خانواده بايد در مقابل فرزندانشان به سوالات كنجكاوانه آنان با حوصله جواب دهند و دوستانشان را كنترل كنند.
پول توجيبى زياد در سيگارى شدن نوجوانان تاثير بسيار زيادى دارد، همچنين قرار گرفتن در جمع دوستان ناباب و نداشتن قدرت «نه» گفتن آنها را به سوى مصرف مواد مخدر مى‌كشاند.
وقتى نوجوانان به مصرف مواد مخدر روى مى‌آورند پس از مدتى دچار افسردگى شده و خودشان را از ديگران جدا مى‌كنند همين رفتار باعث مى‌شود كه محيط مدرسه كم‌كم برايشان خسته كننده شده و در نهايت از درس و تحصيل ترد مى‌شوند.
حتى در بسيارى به دليل اينكه فكر مى‌كنند راهى براى بازگشت ندارند، دست به خودكشى مى‌زنند.
در شرايطى كه همه مسئولان از گرايش دانش‌آموزان به سيگار و موادمخدر اظهار نگرانى كرده و مرتبا اعلام مى‌كنند كه8/17 درصد دانش‌آموزان در معرض مصرف سيگار، 4/6 درصد تا حدود زيادى در معرض مصرف سيگار، 3/13 درصد در معرض خطر مصرف مواد مخدر و 8/15 درصد در معرض مصرف الكل هستند. اين در حاليست كه متاسفانه طرح‌هاى پيشگيرانه‌اى چون ستاد «پاد» كه به منظور پيشگيرى جدى و عملى از افتادن دانش‌آموزان در دام سيگار و اعتياد، زير نظر آموزش و پرورش تشكيل شده بود، همچون برخى طرح‌هاى ديگر به علت درگيرى با مشكلات اعتبارى و مالى براى تحقق براى خود، باز ناكام ماند.
اين در حاليست كه از كل بودجه حدود2 هزار ميليارد ريال برنامه‌هاى پيشگيرى از سيگار و مواد دخانى كه مجلس شوراى اسلامى مصوب كرده بود، 60 درصد آن به وزارت بهداشت و 40 درصد به تربيت‌بدنى اختصاص يافت و سهمى براى آموزش و پروش با جامعه 15 ميليونى دانش‌آموزان و يك ميليونى فرهنگيان در نظر گرفته نشد.
با توجه به توقف طرح فوق كه مانند بسيارى از برنامه‌هاى ديگر به مرحله اجرا درنيامد و همچنين توجه به موقعيت حساس و جوانگراي كشور عزيزمان و سرمايه گزاري شديد و بي حد دشمنان براي تضعيف جوانان با اين مواد ، اين مساله كاملا محسوس است كه دستگاههاي دولتي زمينه سازي،فرهنگ سازي و پيشگيري لازم براي مبارزه با اين مواد و خطرات را در دستور كار ندارند، دليل ساده آن هم اين است كه براى مبارزه با مصرف مواد مخدر در بين دانش‌آموزان و جوانان بودجه هنگفتى مورد نياز است و يك سازمان و يا چند سازمان نمى‌تواند به تنهايى از عهده اين كار برآيند و نيازنمند يك عزم ملي در اين راستا است.
بنابراين حساسيت رسيدگى به اين معضل به قدرى است كه تمام دستگاه‌هاى دولتى ذيربط بايستى با در نظر گرفتن بودجه عظيمى مانع از گسترش اين ماده در بين نوجوانان و جوانان شوند.
خواسته يا ناخواسته در سالهاي بعد از انقلاب و بعد از جنگ تحميلي به دلايل استقلال كشور عزيزمان، موقعيت خاص جغرافيائي و شاهراه بين بازار هاي بزرگ جهاني و دشمنان زياد و كوردلاني از احزاب سياسي داخلي ،بسيارى از نوجوانان و جوانان ايرانى درگير مسئله‌اى به نام اعتياد شده‌اند و اولين قدم براى مبارزه با گسترش اين موضوع، فرهنگ سازي صحيح ، اطلاع رساني دقيق و شناسايى اين افراد مي باشد.
حال با وجود اينكه شش سال از آخرين تحقيقات پيرامون آمار دقيق ميزان مصرف مواد مخدر در بين جوانان ،دانشجويان و دانش‌آموزان مى‌گذرد، چگونه مى‌توان راه‌حلى براى رهايى از دام «كراك» كه نزديك به پنج سال از حضور نامباركش در بين نوجوانان و جوانان مى‌گذرد، پيدا كرد......!!!
دختر خانم ها آقا پسرها به مادر نگاه نکنید جوراب نه؟
